Daily Archives: 2010/09/14

Тағы да құмыққан үн қытай жақтан

Созбұйдаға салмай бірден бастайық. Қытайдағы қазақтың басына төніп тұрған тек қытай тілділенген мектебі мен құрып бара жатқан салт-дәстүр, ұлттық болмысы емес. Қытай заңында малшыларға жайылым жерді отыз жылға, екіншілерге егістік жерді отыз жылға ғана көтереге(уақыттық пайдалануға) берілетіндігі туралы жазылған. Ал, әлгі отыз саны түгесілгесін(мейлі түгесілмей жатып та) мемлекет қай күні келіп сіздің құйрық басып отырған жеріңізді аударып алғысы келсе, сол күні ала алады. Өйткені, жер сіздікі емес, сізде тек уақыттық пайдалану құқығы ғана бар, түпкілікті меншік үкіметте. Ашығын айтқанда, кісі өлсе сүйегі жерге уақытша жерленеді деген сөз. Үйілген аз ғана топырақты бір-ақ күнде тегістей салу олардың өз қолында. 1986 жылы Қытай қазақтарына жалпы беттік мал бөліс болды. Сол уақыттан бастап есептесеңіз көп өтпей қазақтар жерсіз қалатыны көрініп тұр. Тағы бір айта кетеін жайт, қытайдағы емделу мәселесі. Ем қабылдаудың ақылы болуы және ақысының кісі шошырлық дәрежеде көп болуы экономикалық әл-ауқаты төмен аз ұлттарға(қытай жөнінен айтқанда) мүлдем қолайсыз жағдай. Read the rest of this entry

Advertisements
%d bloggers like this: